حسابداری در سکان در یک نگاه
حسابداری در سکان در یک نگاه نقشهٔ ورود است: میگوید کدام کار با شماست و کدام کار را سکان خودش انجام میدهد.
حسابداری در سکان در یک نگاه به زبانِ ساده
حسابداری در سکان در یک نگاه یعنی تقسیمِ کار. کارِ شما ثبتِ رویدادهایِ واقعیِ کسبوکار است، با همان زبانی که هر روز به کار میبرید: به چه کسی، چه کالایی، به چه قیمتی فروختید و چه پولی گرفتید. پیشنویس و پیشفاکتور هیچ اثری بر دفاتر ندارند؛ اثر از لحظهٔ صدورِ فاکتور شروع میشود.
کارِ سکان هر چیزی است که از آن رویداد در دفاتر نتیجه میشود. سکان سندِ حسابداری را خودش میسازد، حسابِ درست را خودش انتخاب میکند و سندی را که جمعِ بدهکار و بستانکارش برابر نباشد نمیپذیرد. ماندهٔ هر حساب و هر گزارش هم هر بار از روی همین سندها حساب میشود؛ هیچ ماندهای دستی وارد یا ویرایش نمیشود.
این سند هیچ مفهومی را تعریف نمیکند. سه مفهومی که بقیهٔ راهنماها به آنها تکیه دارند:
یک مثال از حسابداری در سکان در یک نگاه
حسابداری در سکان در یک نگاه را در «سبد نارون» در نظر بگیرید. صاحبِ «سبد نارون» دو «لیوان ساده» را با تخفیف به ۹۰٬۰۰۰ تومان به «نیلوفر» نسیه میفروشد. سهمِ او پر کردنِ فاکتور و صدورِ آن است. سهمِ سکان این است که طلب از «نیلوفر»، فروش، تخفیف، بهایِ تمامشدهٔ لیوانها و کاهشِ موجودیِ انبار را در یک سندِ متوازن ثبت کند. وقتی «نیلوفر» بعداً پول را میدهد، صاحبِ کسبوکار فقط دریافت را ثبت میکند و سکان طلب را کم و صندوق را زیاد میکند. جزئیاتِ همین مثال در صدور فاکتور فروش و ثبت دریافت وجه فاکتور آمده است.
حسابداری در سکان در یک نگاه در سکان کجا دیده میشود؟
نتیجهٔ کارِ سکان سندهایی با خطوطِ بدهکار و بستانکار است: هر فاکتورِ صادرشده و هر دریافت یک سند دارد. «دفتر روزنامه» در بخشِ «مالی و حسابداری» فقط در «سطحِ رابط»ِ «حرفهای» دیده میشود و سطح را در «تنظیمات» عوض میکنید؛ در هر سطحی، سندِ هر فاکتورِ صادرشده در زبانهٔ «سند حسابداری»ِ جزئیاتِ همان فاکتور هست (مرجع صفحهٔ جزئیات فاکتور فروش). سریعترین راه برای دیدنِ همهٔ این تقسیمِ کار اولین فاکتور در محیط دمو است که بیحسابِ کاربری و رویِ دادهٔ نمونه انجام میشود.