تسویه و تخصیص وجه
تسویه و تخصیص وجه نشان می‌دهد هر پرداخت کدام طلب را می‌بندد.
تسویه و تخصیص وجه به زبانِ ساده
تسویه و تخصیص وجه یعنی هر پولی که می‌آید به یک فاکتورِ مشخص وصل می‌شود. وقتی مشتری پول می‌دهد، آن پول ماندهٔ همان فاکتور را کم می‌کند.
تسویه می‌تواند جزئی یا کامل باشد. با دریافتِ بخشی از مبلغ، فاکتور هنوز مانده دارد. وقتی جمعِ دریافت‌ها به مبلغِ فاکتور رسید، مانده صفر و فاکتور کاملاً تسویه می‌شود. سکان مانده را هر بار از رویِ دریافت‌هایِ ثبت‌شده حساب می‌کند.
یک مثال از تسویه و تخصیص وجه
تسویه را در فاکتورِ ۹۰٬۰۰۰ تومانیِ «نیلوفر» دنبال کنید:
| رویداد | مبلغ (تومان) | ماندهٔ فاکتور (تومان) |
|---|---|---|
| صدورِ نسیه | — | ۹۰٬۰۰۰ |
| دریافتِ جزئی | ۴۰٬۰۰۰ | ۵۰٬۰۰۰ |
| دریافتِ باقی‌مانده | ۵۰٬۰۰۰ | ۰ |
تسویه و تخصیص وجه در سکان کجا دیده می‌شود؟
ماندهٔ هر فاکتور و دریافت‌هایِ آن را در صفحهٔ فاکتور (مرجع صفحهٔ فاکتور) می‌بینید و هر نوبت را با ثبت دریافت وجه فاکتور ثبت می‌کنید.
تسویه و تخصیص وجه با چه چیزی اشتباه گرفته می‌شود؟
تسویه با «پیش‌دریافت» اشتباه گرفته می‌شود. پولی که از مبلغِ فاکتورها بیشتر است یا پیش از فروش داده شده، طلب را نمی‌بندد و سندِ جداگانهٔ «پیش‌دریافت از مشتری» دارد. خودِ طلب موضوعِ حساب دریافتنی است.
منابعِ تسویه و تخصیص وجه
- این سند ادعایِ قانونی ندارد. رفتار از کدِ سکان استخراج شده است (فهرستِ
sources).